Helaas is het me niet gelukt om mijn nominatie van het seizoen 2008/2009, dit seizoen om te zetten naar een kwalificatie. Om dat voor elkaar te krijgen moest ik tijdens de Europa Cups eenmaal bij de top 8 eindigen of bij de top 12 in het klassement met de World Cups.
Die klassering moest ik behalen voor of tijdens de laatste Europa Cup die dit seizoen gehouden werden in Italië begin februari van dit jaar.
Vaak zat ik tegen het kwalificatie-limiet aan met net een paar honderdste en/of tiende van een seconde teveel, maar kon dat laatste stapje naar de definitieve kwalificatie niet maken.
Zeer regelmatig kreeg ik te horen van: “het lukt je wel, het is je vorige jaar ook gelukt, je weet dat het erin zit.” Dat wist ik inderdaad, ik had natuurlijk niet zomaar een nominatie op zak. Waarom het me niet gelukt is. Van vorig seizoen had ik al een nominatie in the pocket, dat bracht dit seizoen toch zo een enorme druk met zich mee en wist niet goed hoe ik daarmee om moest gaan, dat is mij nu wel duidelijk geworden.
Druk eraf, in mijn achterhoofd wetende dat ik niet zal deelnemen aan de Paralympische Winter Spelen in Vancouver, maar nog steeds wel een leuke wedstrijd te gaan, namelijk de World Cup Finals in Aspen ( Colorado ). Wilde me bewijzen dat ik wel degelijk de capaciteiten heb voor de Paralympische Winter Spelen, zoals veel concurrenten en coaches tegen me zeiden “Je hoort bij de Paralympics te zijn, Bart”.
Wat stond er op het programma tijdens de World Cup Finals begin maart, twee keer een Down-Hill wedstrijd, één keer een Super Combi en een Super-G.
De wedstrijd week werd, na een paar dagen getraind te hebben, geopend met een Down-Hill wedstrijd, de race ging goed, was tijdens de eerste tijdmeeting in het parcours de snelste, waarna ik als 17e eindigde met 75 IPCAS punten, 15e op een geschoonde lijst, dat wil zeggen drie per land voor je zoals dat ook op de Spelen zou zijn en hoe het NOC*NSF je uitslag bekijkt. Tjee, voor het eerst in mijn ski carrière onder de 100 IPCAS punten tijdens een WC en drie plaatsen van een kwalificatie af.
De tweede Down-Hill wedstrijd de dag erna ging niet zo goed als de eerste. Ik was heel onstabiel op mijn ski’s en kon daardoor mijn balans niet behouden, waardoor ik steeds mijn bovenlichaam iets omhoog brengen om te corrigeren. Na één, in mijn ogen een ontevreden race, eindigde ik als 22e. Niet echt goed dacht ik, tot ik mijn IPCAS punten zag, toch nog 89. Weer onder de 100 IPCAS punten tijdens een WC!
Wedstrijddag 3, de Super Combi dat bestaat uit één Super-G en één Slalom, na een in mijn ogen slechte Super-G, startte ik met de Slalom, mijn minste discipline van allemaal, maar goed de laatste Slalom die ik skiede ging best goed, hierdoor kreeg ik weer vertrouwen. Doordat de sneeuw heel zacht was, ontstonden er al gauw gaten in het parcours, hierdoor kwam ik in de problemen met als gevolg dat ik de finish niet haalde.
De laatste wedstrijddag van de World Cup, en nog belangrijker, helaas van mijn seizoen was de Super-G het onderdeel waar ik vorig seizoen mijn nominatie op gehaald had. Ik had er vertrouwen in, sta nu dus tiende in de World Ranking, met dit onderdeel bij de eerste startgroep, en dus kreeg ik bij de startloting van de eerste groep startnummer 2. De race ging goed, had boven een goede directe lijn en was goed agressief aan het skiën, ik eindigde uiteindelijk als 13e, met 57 IPCAS Punten, 12e op een geschoonde lijst. Als ik deze wedstrijden 3 weken eerder had geskied dan had ik mijn classificatie gehaald…. Maar niet getreurd, ik heb mijn doel bereikt, heb laten zien afgelopen drie weken, dat ik er gewoon hoor te staan, op de Paralympische Spelen, en kan naar iedereen die mij niet wilde sturen of me niet goed genoeg vonden, een lange neus trekken.
De Paralympisch Spelen zijn van 12 t/m 22 maart. Sportzender Eurosport zendt delen live uit van de Paralympisch spelen. Voor meer info kijk op www.eurosport.nl
